Historia Ozorkowskiej Spółdzielni Mieszkaniowej

Początek Ozorkowskiej Spółdzielni Mieszkaniowej miał miejsce w dniu 14 marca 1958 roku datą wpisu w rejestrze handlowym Sądu Powiatowego dla miasta Łodzi pod nazwą Spółdzielnia Mieszkaniowa w Ozorkowie z siedzibą przy ulicy Hanki Sawickiej 6
(obecnie ulica Listopadowa). W dniu 20 września 1958 roku odbyło się pierwsze Walne Zgromadzenie, w tamtym czasie Spółdzielnia zrzeszała 64 członków.

Działalność inwestycyjna Spółdzielni wzięła swój początek od zakupu od Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Łęczycy budynku mieszkalnego przy ulicy Nowy Rynek 11, w którym otrzymało mieszkanie pierwszych 18 członków Spółdzielni. W roku 1959 zasoby mieszkaniowe powiększyły się o 45 mieszkań usytuowanych w budynkach przy ulicy Maszkowskiej 35 i 35A.
W roku 1960 Spółdzielnia powiększyła swe zasoby o kolejne 15 mieszkań w budynku przy ulicy Maszkowskiej 35 i 18 mieszkań w budynku przy ulicy Łęczyckiej 2B.

W 1962 roku oddano do użytku 88 mieszkań w budynkach przy ulicy A. Zawadzkiego (obecnie mjr Henryka Sucharskiego) 1 i 3,
były to pierwsze budynki Osiedla Wojska Polskiego. Po 10 latach swojej działalności Spółdzielnia zrzeszała już 1162 członków, dysponując 672 mieszkaniami o łącznej powierzchni użytkowej niemal 30.000 metrów kwadratowych.

W końcu lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku pojawiają się pierwsze bloki przy ulicy Lotniczej. Pierwsza połowa lat siedemdziesiątych to oddanie do użytku budynków przy ulicy Nowy Rynek, a w drugiej połowie lat siedemdziesiątych powstają bloki przy ulicy Wysokiej (obecnie gen. Władysława Sikorskiego).
W drugim dziesięcioleciu działalności Spółdzielnia powiększyła swe zasoby mieszkaniowe o 1111 mieszkań o łącznej powierzchni użytkowej ponad 47.000 metrów kwadratowych, a liczba członków wzrosła do 1790.

Najbardziej dynamiczny rozwój Spółdzielni przypadł na trzecie dziesięciolecie funkcjonowania, w tych latach powstało Osiedle Włókniarzy, które utworzyły bloki wybudowane przy ulicy ks. Stanisława Staszica, Romualda Mielczarskiego, Zachodniej
i Projektowanej (obecnie Armii Krajowej).

Natomiast Osiedle Spokojnej Starości powstaje w drugiej połowie lat osiemdziesiątych XX wieku z 174 mieszkaniami przystosowanymi z myślą o seniorach. W tamtym okresie było to jedyne takie osiedle w Polsce.

W trzecim dziesięcioleciu istnienia zasoby mieszkaniowe Spółdzielni powiększyły się o kolejne 1261 mieszkań o łącznej powierzchni użytkowej ponad 66.000 metrów kwadratowych, liczba członków wzrosła wtedy do 3017. W tym okresie utworzony został, wykorzystując likwidowane zaplecze budowy, Zakład Budowlano-Remontowy z siedzibą przy ulicy
gen. Józefa Bema 30, który wykonywał nie tylko remonty i konserwacje istniejących budynków spółdzielczych, ale także budował lub współuczestniczył w budowie nowych bloków i budynków przynależnych.
Jego dziełem jest obecna siedziba Spółdzielni przy ulicy ks. S. Staszica 1 (oddana do użytkowania w 1981 roku), 34 spółdzielcze domy jednorodzinne w zabudowie szeregowej przy ulicy Przędzalnianej, Włókienniczej i Spornej, budynek Szkoły Podstawowej nr 5 przy ulicy Stanisława Konarskiego oraz pawilon handlowy przy ulicy R. Mielczarskiego.

Koniec lat osiemdziesiątych i początek lat dziewięćdziesiątych to budowa Osiedla Nowe Miasto, oddanie do użytku bloków przy ulicy Stanisława Małachowskiego, marszałka Józefa Piłsudskiego, Hugona Kołłątaja, Macieja Rataja oraz Lipowej.
Jako ostatni, w pierwszej połowie 1993 roku, oddany został budynek wielorodzinny przy ulicy Nowe Miasto 16 – Lipowa 2.
Oddanie do użytkowania tego bloku zakończyło etap spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego w mieście Ozorkowie, którego do dnia dzisiejszego nie udało się wznowić.

Działalność Spółdzielni skupiła się na zarządzaniu istniejącymi zasobami, ich modernizacji. Zlikwidowano lokalne kotłownie węglowe, a budynki przez nie zasilane włączono do miejskiej sieci grzewczej. Budynki wielorodzinne przy ulicach
mjr H. Sucharskiego, Łęczyckiej 2B, gen. J. Bema 6 i Nowy Rynek 11 wyposażono w instalacje centralnego ogrzewania i podłączone zostały do miejskiej sieci grzewczej. W dwóch blokach przy ulicy Maszkowskiej, które także wyposażono w instalacje centralnego ogrzewania powstały lokalne kotłownie gazowe.

W latach 2007 – 2015 przeprowadzono termomodernizacje większości bloków pozostających w zasobach Spółdzielni,
a ostatnie trzy budynki wielorodzinne zostały ocieplone w roku 2020.

Wykorzystując środki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi w latach 2017 – 2020 wykonano nasadzenia drzew i krzewów na terenach wszystkich osiedli.

W zasobach zarządzanych przez Spółdzielnię sukcesywnie wymieniane były nawierzchnie chodników, miejsc parkingowych; dostosowano istniejące place zabaw do obowiązujących norm, zmodernizowano istniejące boiska sportowe oraz utworzono nowe miejsca pozwalające na czynny wypoczynek mieszkańców. 

W całej swojej historii Ozorkowska Spółdzielnia Mieszkaniowa stanowiła nieodłączną część miasta, świadcząc na jego rzecz pomoc swoimi zasobami lokalowymi. W latach osiemdziesiątych XX wieku w pomieszczeniach świetlicy przy ulicy
ks. S. Staszica 1 funkcjonowało przedszkole, a także udostępniano lokal przy ulicy mjr H. Sucharskiego 4 na potrzeby Komisariatu Milicji na czas remontu jego siedziby.

W odpowiedzi na ówczesną trudną sytuację w miejskiej służbie zdrowia zapewniono spółdzielcze mieszkania dla lekarzy, którzy podejmowali pracę w Przychodni Miejskiej, wynikiem czego było pozyskanie dla mieszkańców 18 lekarzy. Udostępniono dodatkowo pomieszczenia przy ulicy Spokojnej na potrzeby osiedlowej poradni zdrowia, która została przeniesiona tam z lokali przy ulicy Bema 4, co przyczyniło się do poprawy warunków pracy personelu medycznego i warunków przyjmowania pacjentów.
Obecnie Ozorkowska Spółdzielnia Mieszkaniowa dysponuje 112 budynkami mieszkalnymi, w których znajduje się 3385 lokali mieszkalnych, posiada 12 lokali użytkowych i 14 budynków garażowych.
Na dzień 31 grudnia 2024 r. Spółdzielnia zrzesza 3956 członków.